زینک یک فلز است و به آن ریز عنصر ضروری می‌گویند چرا که مقادیر بسیار کم آن برای سلامتی انسان ضروری است. کمبود زینک می تواند به تاخیر رشد هیپوگونادیسم  در مردان، بی اشتهایی، درماتیت، اختلال در التیام زخم، مهار عملکرد سیستم ایمنی، اسهال، متابولیسم غیر طبیعی ویتامین آ همراه با اختلال در دید شب منجر شود.

مکانیسم اثر:
زینک برای عملکرد صحیح بیش از 200 آنزیم و نیز برای حفظ ساختمان اسیدهای نوکلئیک، پروتئین ها و غشاهای سلولی ضروری است. به علاوه رشد و تقسیم سلولی، ترمیم بافتی، بلوغ جنسی و دستگاه تولید مثل، عادت به تاریکی و دید در شب، التیام زخمها، دفاع ایمنی بدن، ادراک چشایی و احتمالاً بویایی از اعمال فیزیولوژیک وابسته به روی می باشد.

موارد مصرف:
مکمل های زینک برای پیشگیری و درمان کمبود زینک و عواقب ناشی از آن مانند توقف رشد، اسهال حاد در کودکان و التیام آهسته زخم به کار می رود. زینک همچنین برای تقویت سیستم ایمنی، درمان سرماخوردگی و عفونت های راجعه گوش، پیشگیری از عفونت های دستگاه تنفس تحتانی به کار می‌رود. کمبود زینک می‌تواند ناشی از تغذیه ناکافی، سو جذب، شرایطی که با مصرف زینک تداخل دارد یا شرایطی که به از دست رفتن زینک از بدن می انجامد، باشد.
برای پیشگیری از کمبود زینک بهبود رژیم غذایی و استفاده از مواد غذایی غنی از زینک مانند گوشت، غذاهای دریایی، محصولات لبنی، آجیل، حبوبات و غلات سبوس دار توصیه می شود.
برای درمان کمبود زینک استفاده از مکمل ها ارجح است. مصرف مکمل‌های زینک در مواردی مانند سوختگی، سیروز کبدی، دیابت، گاسترکتومی، همودیالیز، نوزادان نارس، عفونت های مزمن، بیماری های روده ای مانند کولیت اولسر و بیماری کرون و بیماری‌های کلیوی ممکن است ضروری  باشد.

توصیه های لازم در مصرف زینک:
بهتر است این مکمل یک ساعت قبل یا دو ساعت بعد از غذا مصرف شود در صورت تحریک گوارشی می توان آن را همراه غذا مصرف کرد مکمل‌های زینک را دو ساعت  قبل از مصرف فرآورده های  لبنی و غذاهای حاوی فیبر مانند نان های سبوس دار یا غلات کامل یا غذاهای حاوی فسفر مانند شیر و مرغ مصرف نمایید.